Door de Wet aanpak woonoverlast, ook bekend als de Aso-wet, krijgen burgemeesters de mogelijkheid om bindende specifieke gedragsaanwijzingen te geven aan overlastveroorzakers. Helpt dat allemaal niet, dan mag de gemeente als laatste middel grijpen naar sluiting woning en erf.

Het gaat dan om buren die, kort gezegd, voortdurend de tent afbreken. Zoals buren die gevaar veroorzaken doordat zij hennepkwekerijen op zolder hebben, stank veroorzaken, vuilnis op laten stapelen, drugspanden, vieze tuinen, overlast door junks, herrie, agressie enzovoort.

Als een bewoner ernstige en herhaalde hinder/overlast veroorzaakt en niet stopt na sommaties, dan kan de gemeente iemand uit zijn woning zetten, de woning en erf sluiten c.q. dicht timmeren.

Sluiting en uitzetting moet wel het laatste redmiddel zijn. Het mag niet in geval van een incident. Er moet sprake zijn van herhaling, van voortduren, en de overlast moet zeer ernstig zijn. Immers, bestuursdwang tot sluiten van een woning heeft zware consequenties voor die persoon, zijn/haar privédomein.

De gemeente moet in zijn verordening vast leggen welk traject de gemeente moet volgen bij klachten over aso’s. Meestal staat in de verordening dat de gemeente meerdere keren moet waarschuwen en instructies moet geven aan de overlast veroorzaker. De bewoner krijgt bijvoorbeeld opdracht om afstand te doen van zijn 40 katten of de opdracht om zijn berg vuilnis af te voeren.

Soms moet buurtbemiddeling ingezet worden, bijvoorbeeld bij agressief ruziënde buren.

Als die waarschuwingen en instructies allemaal niet geholpen hebben, dan kan de gemeente bestuursdwang uitoefenen door de woning en erf te sluiten.

Vide artikel 151d Gemeentewet, artikel 13b Opiumwet. Wet Aanpak Woonoverlast. Gemeente verordening.

Foto: bron nos.nl

Share This